تگزاس در میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶؛ آیا ایالت سرخ واقعاً در حال تغییر است؟

دیروز، ۳ نوامبر ۲۰۲۶، در تگزاس چیزی رخ داد که برای حدود سی سال اتفاق نیفتاده بود: دموکرات‌ها هم کرسی سنا و هم کرسی فرمانداری را بردند. پیش از شروع، کمتر کسی این را محتمل‌ترین سناریو می‌دانست.

چه اتفاقی افتاد؟

جیمز تالاریکو، قانون‌گذار ۳۷ ساله‌ی ایالتی، معلم سابق و دانش‌آموخته‌ی علوم دینی، کن پکستون جمهوری‌خواه را در رقابت سنا شکست داد. به گزارش آسوشیتدپرس، او اولین سناتور دموکرات تگزاس از ۱۹۹۳ و اولین برنده‌ی سراسری ایالتی دموکرات‌ها پس از بیش از سی سال است. در شمارش اولیه‌ی ایالتی (حدود ۹۰ درصد صندوق‌ها)، او حدود ۵۵ به ۴۳ جلو بود. جینا هینوجوزا هم گرگ ابوت، فرماندار سه‌دوره‌ای، را کنار زد و اولین زن لاتین‌تبار فرماندار تگزاس شد؛ آن‌طور که رسانه‌ها نوشتند، اولین فرماندار دموکرات از زمان آن ریچاردز (که ۱۹۹۵ از کار کنار رفت).

در سطح ملی، پوشش خبری هم‌زمان می‌گفت دموکرات‌ها کنترل سنا را گرفته‌اند. سی‌ان‌بی‌سی از پیروزی در آیووا، کانزاس، کارولینای شمالی، اوهایو، کارولینای جنوبی و تگزاس نوشت. بی‌بی‌سی هم از تسلط بر هر دو مجلس گفت، درحالی‌که آسوشیتدپرس در به‌روزرسانی خودش هنوز می‌نوشت تکلیف مجلس نمایندگان روشن نیست و «بسیار نزدیک» به برد دموکرات‌هاست. چون شمارش هنوز ادامه دارد، من این بخش را قطعی نمی‌نویسم.

چرا این اتفاق افتاد؟ چند فرضیه

نکته‌ی تحلیلی اینجاست که هنوز داده‌ی سطح فردی (نظرسنجی‌های خروجی کامل، تحلیل پس از انتخابات) منتشر نشده، پس آنچه می‌گویم فرضیه است، نه نتیجه.

• نارضایتی از ترامپ در میانه‌ی دوره‌ی دوم: آسوشیتدپرس صریحاً از «ناامیدی رأی‌دهندگان» در میانه‌ی دوره‌ی دوم می‌نویسد. در آمریکا حزب رئیس‌جمهور در انتخابات میان‌دوره‌ای معمولاً کرسی از دست می‌دهد، پس بخشی از ماجرا الگوی تاریخی است.
• کیفیت نامزد: کورنین، سناتور ۷۴ ساله، در پرایمری از پکستون شکست خورد. پکستون پرونده‌های حقوقی و اتهامات اخلاقی داشت و گزارش‌ها می‌گویند همین نامزدی تالاریکو را برای رأی‌دهندگان مستقل و حتی بعضی جمهوری‌خواه‌ها جذاب کرد.
• رأی لاتین‌تبارها: سیاست‌های مهاجرتی سخت‌گیرانه ممکن است بخشی از رأی لاتین‌تبارهای جنوب تگزاس را که در ۲۰۲۴ به ترامپ نزدیک شده بود برگردانده باشد. اینجا باید محتاط بود: تا آمار دقیق مشارکت و ترجیح به تفکیک گروه منتشر نشود، این فقط یک تبیین محتمل است.
• هزینه‌ی زندگی: هینوجوزا کمپینش را روی آموزش عمومی و هزینه‌های خانوار بنا کرده بود.
• عوامل جمعیتی بلندمدت: رشد حومه‌های تحصیل‌کرده‌ی اطراف شهرهای بزرگ و مهاجرت از ایالت‌های دیگر.

مراقب برداشت‌های زودهنگام باشیم

دو دام تفسیری وجود دارد. اول، «تگزاس آبی شد» جمله‌ای زیادی قطعی است. یک انتخابات میان‌دوره‌ای که کل فضا علیه حزب رئیس‌جمهور بوده، لزوماً نشان‌دهنده‌ی یک تغییر دائمی نیست. دموکرات‌ها در گذشته هم چند بار فکر کرده‌اند تگزاس در دسترس است (مثلاً ۲۰۱۸ با بتو اورورک که با اختلاف حدود ۲.۶ درصد از تد کروز بازنده شد) و بعد حرکت متوقف شد. دوم، نتیجه‌ی ۲۰۲۶ را نباید به‌تنهایی پیش‌بینی ۲۰۲۸ دانست؛ رقابت ریاست‌جمهوری با فضای میان‌دوره‌ای متفاوت است.

نتیجه

تا این لحظه می‌شود با اطمینان گفت که تگزاس در این دوره از «بی‌رقیب بودن جمهوری‌خواهان» فاصله گرفت. اینکه این یک نوسان است یا یک تغییر ساختاری، پاسخش در انتخابات‌های بعدی، تحلیل داده‌های دقیق رأی و رفتار ایالت در سال‌های ۲۰۲۷ تا ۲۰۲۸ است. نکته‌ی عملی برای خواننده هم این است که به عدد و تیتر روز بعد از انتخابات تکیه نکند؛ نتایج رسمی و تأییدشده معمولاً هفته‌ها بعد منتشر می‌شود.